Στους καιρούς του διαδικτύου, είναι φυσικό τα επίτομα λεξικά και κυρίως οι ογκώδεις εγκυκλοπαίδειες, πάνω στις οποίες ο μικρός μαθητής έσκυβε για να συντάξει μια σχολική εργασία, να αποτελούν ένα γλυκό, και κάποτε νοσταλγικό, παρελθόν στο οποίο μάλλον, ποτέ δεν θα επιστρέψουμε.
Διαβάζοντάς το, είναι απίθανο να μη θαυμάσετε τη βραχυλογία και την ακρίβεια ενός κειμένου στο οποίο η σύγχρονη αντίληψη, θα είχε ίσως να προσάψει μόνον την αξιολόγηση των οργανισμών σε ατελέστερους και τελειότερους.
Και στα δυο λήμματα, οι ίδιες αρετές του κειμένου που περιγράφηκαν προηγουμένως. Υπάρχει όμως μια ακόμη: Προσέξτε ότι στο λήμμα για την κληρονομικότητα ο αριθμός των χρωμοσωμάτων του ανθρώπου προσδιοριζόταν στα 24. Ε λοιπόν, την εποχή που εκδόθηκε το εξαιρετικό αυτό λεξικό (1935), η “τελευταία λέξη” της επιστημονικής έρευνας, σε αυτόν τον αριθμό χρωμοσωμάτων είχε καταλήξει. Τι να πει λοιπόν, κανείς, για την επιμέλεια και την αξιοπιστία αυτού του παλαιού λεξικού;



Leave a Reply